Counselling

Czym jest Counselling Gestalt?

Counselling Gestalt to profesjonalne wsparcie i towarzyszenie osobom zdrowym psychicznie, które przeżywają trudności życiowe, kryzysy lub chcą rozwijać swój potencjał osobisty i relacyjny.
Nie jest to psychoterapia kliniczna – counsellor Gestalt nie diagnozuje zaburzeń, nie prowadzi leczenia chorób psychicznych ani terapii medycznej.
Praca odbywa się w oparciu o relację, autentyczny kontakt, świadomość „tu i teraz” oraz zasady etyki zawodowej. Celem counsellingu jest poprawa jakości życia, wzmocnienie poczucia sprawczości i poszerzenie świadomości siebie w relacjach z innymi.

Dla kogo jest counselling Gestalt?

• dla osób stojących przed ważnymi decyzjami,
• w okresach zmian życiowych i zawodowych,
• w kryzysach osobistych lub relacyjnych,
• dla osób chcących pogłębić samoświadomość,
• dla tych, którzy chcą poprawić jakość relacji w swoim życiu.

Counselling może odbywać się indywidualnie, w parach, w rodzinach lub w grupach. Może mieć formę krótkoterminową (skoncentrowaną na konkretnym celu) lub długoterminową, w zależności od potrzeb klienta. 

Counselling a psychoterapia

Psychoterapia jest procesem leczenia zaburzeń psychicznych i wspierania osób z poważniejszymi trudnościami emocjonalnymi, często prowadzonym w ramach opieki zdrowotnej lub w prywatnym gabinecie przez osoby spełniające określone w ustawie wymogi.
Counselling Gestalt nie jest leczeniem klinicznym – jest formą pomocy i rozwoju adresowaną do osób zdrowych psychicznie.
Jeśli w trakcie procesu counsellor rozpozna, że klient wymaga innej formy pomocy, rekomenduje kontakt z odpowiednim specjalistą (psychoterapeutą, psychologiem, lekarzem psychiatrą).

Status prawny counsellingu w Polsce

Zawód counsellora w Polsce jest obecnie nieregulowany – nie podlega ustawie o zawodzie psychologa ani projektowanej ustawie o psychoterapii.
Counsellor działa w oparciu o przepisy prawa cywilnego, na podstawie umowy z klientem, dbając o bezpieczeństwo i etykę pracy.
W wielu krajach (m.in. w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii, Kanadzie) counselling jest odrębnym, uznanym zawodem. W Polsce dążymy do podobnego uznania.

Historia i przyszłość stowarzyszenia counsellorów

W przeszłości Olga i Adam Haller  współtworzyli Polskie Stowarzyszenie Counsellingu – pierwszą w Polsce organizację dedykowaną tej dziedzinie. Działało ono krótko i zostało rozwiązane po śmierci Adama.
Dziś planujemy powołanie nowego stowarzyszenia, które będzie reprezentować counsellorów Gestalt w Polsce, wspierać ich rozwój i wyznaczać standardy zawodowe.

Z archiwum – fragment tekstu Adama Hallera

(Poniższy cytat pochodzi z materiałów dawnego Polskiego Stowarzyszenia Counsellingu i jest zamieszczony w celach historycznych. Odzwierciedla ówczesny stan dyskusji – dziś granice między counsellingiem a psychoterapią definiujemy w sposób bardziej precyzyjny.)

Z definicji Polskiego Stowarzyszenia Counsellingu (które współtworzymy):

Counselling to interaktywna relacja pomagania, w której uczestniczy Counsellor oraz Klient za obopólną zgodą. Klientem może być osoba indywidualna, para, rodzina lub grupa. Relacja counsellingu odbywa się w oparciu o formalny kontrakt zawarty i zaakceptowany przez obie strony.

Celem relacji pomocy jest pogłębienie rozumienia siebie przez Klienta, rozeznanie w swojej aktualnej sytuacji życiowej, poznanie swojego potencjału i zainicjowanie rozwoju osobistego w kierunku uzyskania większej sprawczości i poprawy jakości  życia Klienta.

Counsellor pracuje w oparciu o kompetencje uzyskane w drodze uznanych szkoleń i kursów, w wyniku których dysponuje wiedzą na temat prawidłowości rozwoju człowieka i natury ludzkich problemów – emocjonalnych, relacyjnych, społecznych, egzystencjalnych oraz posiada umiejętności budowania relacji pomagania w taki sposób, aby umożliwić Klientowi korzystne zmiany.

W swojej praktyce zawodowej  Counsellor postępuje zgodnie z Kodeksem Etycznym PSC.

Counselling to szerokie spektrum propozycji nakierowanych na rozwój i poprawę jakości życia, adresowane do osób zdrowych, przy czym rozgraniczenie zdrowia i choroby nie jest sprawą oczywistą – to dość płynna granica (definicji zdrowia proszę szukać na stronie WHO). Counselling obejmuje zatem działania od spotkań jeden na jeden dotyczących problemów emocjonalnych, życiowych itp (counselling indywidualny), po różne formy zajęć sprzyjających rozwojowi (poszerzających świadomość w przypadku Gestalt) np. obozy z psychoedukacją dla młodzieży, warsztaty rozwojowe. Są to więc różne formy pracy z człowiekiem, również tej nie terapeutycznej, w ramach której tworzymy klientom warunki do rozwoju wrażliwości, świadomości siebie i kontaktu z otoczeniem, świadomości emocji i umiejętności ich wyrażania. Psychoterapia natomiast najczęściej koncentruje się i ogranicza do gabinetowej pracy na temat problemów w życiu klienta.

W 1999 roku Petruska Clarkson na konferencji AICo , w czasie wykładu o stanie counsellingu w UK powiedziała, że tamtejsze środowiska pomocowe po dłuższych dyskusjach, nie znalazłszy zasadniczych różnic, umówiły się, że o psychoterapii mówimy w odniesieniu do pracy w szpitalach dla psychicznie i nerwowo chorych, a o counsellingu ww przypadkach pracy w gabinetach itp.

Aileen Milne w książce „Teach yourself counselling” poświęca rozdział na wyjaśnienie różnicy między counsellingiem a psychoterapią. Całość dobrze reprezentuje taki oto fragment ” zwykło się uważać, że counselling to forma pracy krótkoterminowej, zaś psychoterapia długoterminowej, ale jednoczęśnie counsellorzy wielokrotnie pracują ze swoimi klientami długoterminowo, jak i psychoterapeuci krótkoterminowo”. Z ciekawostek w tej książce: Carl Rogers zamiennie używał obu pojęć względem siebie

Ciekawe jest także, co pisze Milne o pochodzeniu psychoterapii i counsellingu. Psychoterapia wywodzi się z psychoanalizy Freudowskiej z tego powodu niektórzy psychoterapeuci uważają, że można tej nazwy używać jedynie w odniesieniu do jej pochodzenia od Freuda w odróżnieniu do counsellingu. Kłopot się pojawia (jak pisze Milne) już w przypadku counsellingu psychodynamicznego, który jak najbardziej bazuje na podejściu i teorii Freudowskiej. Counselling natomiast wywodzi się z pomocowych działań przyszkolnych, kościelnych, stowarzyszeniowych czy wolontaryjnych i ewoluował do formy profesjonalnej pomocy psychologicznej.

Wygląda na to, że po latach ewolucji counselling i psychoterapia to określenia dotyczące podobnych form profesjonalnej pomocy człowiekowi i niezwykle trudne do odróżnienia.